تبلیغات
برق & کامپیوتر - آیین‌نامه سیستم اتصال به زمین (ارتینگ) 2

آیین‌نامه سیستم اتصال به زمین (ارتینگ) 2

 

نوشته شده توسط:majid dadashvand

فصل سوم ـ سیستمهای اتصال به زمین
ماده6 ـ انواع مختلف اتصال به زمین:
در انواع مختلف سیستمهای الكتریكی، وصل قسمتهایی از سیستم و بدنه‌های هادی لوازم الكتریكی به جرم كلی زمین از دو دیدگاه مورد توجه است:
الف) اتصال به زمین عملیاتی یا سیستم
در این روش وصل نقطه خنثای سیستم به زمین باعث قطع مدارهای معیوب احتمالی می‌شود و در نتیجه عایق‌بندی سیستم حفظ شده، صحت كار لوازم و دستگاههای الكتریكی تأمین و اضافه ولتاژها محدود می‌گردد و از این طریق به كار درست لوازم و مدارها كمك می‌شود.
ب) اتصال به زمین حفاظتی
در این روش بدنه‌های هادی به خنثی و زمین وصل می‌شود تا در مواقع اتصالی مدار معیوب را به سرعت قطع كند و بدین ترتیب ایمنی افرادی كه بنا به وظیفه شغلی در تماس با تجهیزات سیستمهای الكتریكی هستند و همچنین سایر افراد جامعه كه مصرف‌كننده نهایی انرژی هستند، تأمین شود و خطر آتش‌سوزی نیز محدود گردد.

ماده7ـ طبقه‌بندی سیستمهای اتصال به زمین فشار ضعیف:
انواع سیستمهای اتصال به زمین فشار ضعیف عبارتند از:
1ـ TN شامل TN-C ، TN-S و TN-C-S
2ـ TT
3ـ IT
ماده8 ـ نامگذاری سیستمهای الكتریكی مذكور به صورت ذیل است:
الف) از دو حرف اصلی شناسایی، حروف اول سمت چپ رابطه سیستم با زمین را مشخص می‌كند.
حرف اول از سمت چپ T (برگرفته از كلمه Terra  (لاتین) به معنای زمین):
بدین معناسب كه یك نقطه از سیستم به زمین وصل است.
حرف اول از سمت چپ I (برگرفته از كلمه Isolated) :
نشان می‌دهد كه سیستم از زمین مجزاست یا با مقاومتی بزرگ به آن وصل است.
ب) از دو حرف اصلی شناسایی، حرف دوم از سمت چپ رابطه بدنه‌های هادی تجهیزات با زمین را مشخص می‌كند:
حرف دوم از سمت چپ N : نمایانگر آن است كه بدنه‌های هادی به هادی خنثای زمین شده، وصل هستند.
حرف دوم از سمت چپ T : مشخص می‌كند كه بدنه‌های هادی، مستقل از زمین سیستم، به زمین وصل هستند.
ج) حروف كمكی نشان‌دهنده زیر سیستمها هستند ( C و S )
حرف سوم از سمت چپ S : بدنه‌های هادی از طریق یك هادی حفاظتی مخصوص (PE) در مبدأ به نقطه خنثای سیستم وصل می‌شود. (سیستم TN-S ).
حرف سوم از سمت چپ C : بدنه‌های هادی از طریق یك هادی حفاظتی مشترك مخصوص و خنثی (PEN) به زمین وصل می‌شود. (سیستم TN-C ).
ماده9ـ سیستم TN :
در این سیستم منبع انرژی (ترانس پست یا ژنراتور برق) در یك یا چند نقطه ارت‌شده و قسمتهای هادی در دستر و قسمتهای هادی بیگانه تأسیسات تنها از طریق سیمهای ارت به نقطه یا نقاط ارت شده منبع متصل می‌شوند. به عبارت دیگر مسیری رسانا برای عبور جریانهای اتصال به زمین تأسیسات به نقطه یا نقاط ارت شده منبع وجود دارد.
این سیستم به چند دسته تقسیم می‌شود:
الف) سیستم TN – C : (شكل 5 ـ الف):
در این سیستم، سیم ارت و نول مشترك هستند. به عبارت دیگر سیم نول كه از شینه نول تابلوی اصلی به مصرف‌كننده‌ها برده می‌شود، هم به عنوان نول مورد استفاده قرار می‌گیرد و هم به عنوان سیم ارت یعنی یك انشعاب از سیم نول به بدنه هادی دستگاههای مصرف‌كننده به عنوان سیم ارت وصل می‌شود. كابلهای هم مركز ارت شده یا كابلهای غلافدار فلزی ارت شده كه مسیر برگشتی برای عبور جریان اتصال به زمین را فراهم می‌آورند، نمونه‌هایی از این سیستم هستند.


ب) سیستم TN-S : (شكل 5 ـ ب):
در این سیستم، سیمهای نول و ارت از یكدیگر جدا هستند. یعنی در محل تابلوی اصلی برق علاوه برشینه نول، شینه دیگری به نام شینه ارت وجود دارد كه سیم ارت اصلی از الكترودهای زمین به آن وصول شده و از آنجا به موازات سیمهای نول و فازها (به صورت پنج سیمه) تا دستگاههای مصرف‌كننده برده شده و به بدنه هادی آنها متصل می‌شود.


ج) سیستم TN-C-S (شكل (5 ـ ج)):
تنها در بخشی از این سیستم (معمولاً در ابتدا)، سیم نول و ارت با یكدیگر مشترك هستند و از آن نقطه به بعد، سیم پنجمی از نول منشعب شده و جداگانه به بدنه دستگاههای مصرف‌كننده اتصال داده می‌شود.

 

ماده10ـ سیستم TT  (شكل (6)):
در این سیستم منبع انرژی (ترانس پست یا ژنراتور برق) در یك یا چند نقطه ارت‌شده و قسمتهای هادی در دسترس و هادی بیگانه تأسیسات به الكترود ارت محلی یا الكترودهایی كه نقطه نظر الكتریكی مستقل از ارتهای منبع سیستم هستند، متصل می‌شوند. یعنی اتصال به زمین حفاظتی هیچگونه ارتباطی با اتصال به سیستم ندارد.

 

ماده11ـ سیستم IT (شكل (7)):
در این سیستم منبع انرژی (ترانس پست یا ژنراتور برق) یا به طور كلی ارت نشده، یا از طریق یك امپدانس بزرگ ارت می‌شود و قسمتهای هادی در دسترس تأسیسات نیز به الكترود ارتی كه از نظر الكتریكی مستقل است، وصل می‌شوند. در این سیستم نیز اتصال به زمین حفاظتی و اتصال سیستم با یكدیگر ارتباط ندارند.
استفاده از این سیستم برای شبكه‌های عمومی توزیع برق ممنوع است.


ماده12ـ از انواع سیستمهای مذكور تنها استفاده از سیستم اتصال به زمین نوع TN در كارخانه‌ها و كارگاهها الزامی است. مگر آنكه نوع كارخانه یا كارگاه، استفاده از سیستمهای TT  و  IT را ایجاب كند كه در این صورت لازم است با ذكر دلایل، اجازه مخصوص برای استفاده از این سیستمها گرفته شود.

ماده13ـ هادی خنثی (N) و هادی حفاظتی (PE) باید از همدیگر مجزا باشند و فقط در یك نقطه (نقطه مبدأ) به یكدیگر وصل شوند نباید از محل جداشدن هادیهای خنثی وحفاظتی آنها را در نقطه دیگری به یكدیگر وصل كرد. علت این امر آن است كه در صورت اتصال مكرر سیم نول و ارت به یكدیگر، حلقه ایجاد می‌شود كه جریان چرخشی ناشی از آن در سیستمهای مخابراتی و الكترونیكی پارازیت یا نویز ایجاد می‌كند.
در سیستم قدرت خالی بودن ظرفیت جریان سیم ارت مهم است. در صورت پر بودن ظرفیت (ایجادLOOP ) سیم ارت وظیفه خود را در موقع لزوم به درستی انجام نخواهد‌داد.


فصل چهارم ـ انواع الكترودهای مورد استفاده در سیستم اتصال به زمین
ماده14ـ سه نوع الكترود متداول و مورد استفاده در سیستم اتصال به زمین عبارتند از:
1ـ الكترودهای صفحه‌ای
2ـ الكترودهای میله‌ای
3ـ الكترودهای تسمه‌ای
الكترودهای صفحه‌ای
ماده15ـ برای استفاده از این نوع الكترودها، صفحاتی از جنس مس با ابعاد حداقل 5/0 * 1 متر و ضخامت حداقل 2 میلیمتر و یا صفحاتی از جنس فولاد گالوانیزه با ابعاد حداقل 5/0 * 1 متر و ضخامت حداقل 3 میلیمتر پیشنهاد می‌شود.
ماده16ـ الكترودهای صفحه‌ای باید در عمقی كه رطوبت زمین به طور دایمی وجود دارد، نصب گردد.
ماده17ـ آماده‌سازی خاك اطراف الكترود صفحه‌ای به روش ذیل است:
ابتدا مخلوطی از نمك، خاكه زغال چوب و خاك رس را به ترتیب با نسبتهای 1 و 4 و 35 در بیرون با آب به صورت گل درآورید و اطراف صفحه الكترود را حداقل تا 20 سانتیمتر بالاتر از لبه بالایی صفحه با این مخلوط پر كنید. سپس خاك رس سرند شده را در داخل چاه بریزید و به طور متناوب به آن آب اضافه كنید.
ماده18ـ الكترودهای صفحه‌ای باید به صورت عمودی نصب شوند.
ماده19ـ اتصال سیم ارت به الكترود صفحه‌ای باید حداقل در دو نقطه مجزا انجام شود.
ماده20ـ برای اتصال سیم ارت به الكترود صفحه‌ای در صورت امكان جوش نقره بهتر است و جوش احتراقی (ترمیت) نیز روش مناسبی است. ضمن اینكه استفاده از كلمپ نیز جایز است.
ماده21ـ سیم اصلی اتصال به زمین (سیم ارت) متصل به صفحه مسی باید دارای سطح مقطع 50 میلیمتر مربع از جنس مس باشد (سیم شماره50).
ماده22ـ فاصله لبه بالایی الكترود صفحه‌ای از سطح زمین نباید از 600 میلیمتر كمتر باشد.
ب ـ الكترودهای میله‌ای
ماده23ـ برای استفاده از الكترودهای میله‌ای، میله‌هایی از جنس مس یا فولاد با روكش مس یا فولاد زنگ‌نزن و یا فولاد گالوانیزه پیشنهاد می‌شود.
ماده24ـ قطر الكترودهای میله‌ای از جنس مس و فولاد با پوشش مس به ترتیب 12 میلیمتر و 16 میلیمتر و برای میله‌هایی از جنس فولاد گالوانیزه 16 میلیمتر پیشنهاد می‌شود.
ماده25ـ سیم اصلی اتصال به زمین كه از سر چاههای ارت یا الكترودهای میله‌ای گرفته شده و به شینه اصلی اتصال به زمین (ارت) وصل می‌شود، باید سیم مسی شماره 50 باشد.
ماده26ـ استفاده از الكترودهای میله‌ای در مناطق خشك  كه رسیدن به لایه‌های مرطوب خاك در عمق كم امكان‌پذیر نیست، توصیه نمی‌شود.
ج ـ الكترودهای تسمه‌ای
ماده27ـ در صورتی كه خاك محل نصب الكترودهای صفحه‌ای یا میله‌ای سخت باشد، به گونه‌ای كه حفر چاه و رسیدن به لایه‌های مربوط خاك عملاً غیرممكن یا دشوار باشد، می‌توان از سیستم الكترودهای تسمه‌ای استفاده كرد. بدین صورت كه الكترودها در خاك، به صورت افقی قرار می‌گیرند.
ماده28ـ از الكترودهایی به شكل تسمه مسی بدون روكش قلع با ضخامت مس حداقل 2 میلی‌متر و یا تسمه فولادی گالوانیزه گرم با سطح مقطع حداقل 100 میلمتر مربع (30 * 5/3 ) و یا حتی سیم مسی لخت با سطح مقطع 25 میلیمتر مربع (قطر 6/5 میلیمتر) می‌توان به عنوان الكترود افقی استفاده كرد.
ماده29ـ ضخامت الكترود تسمه‌ای نباید بیش از یك هشتم پهنای آن باشد.
ماده30ـ عمق دفن الكترودتسمه‌ای و پهنای آن تأثیر نسبتاً كمی روی مقاومت دارند. بنابراین، عمق دفن الكترودهای تسمه‌ای (افقی) بین 6/0 تا 2 متر پیشنهاد می‌شود.
ماده31ـ علاوه بر سیم تسمه‌ای شكل می‌توان از سیم گرد نمره 50 نیز به عنوان الكترود تسمه‌ای استفاده كرد.
ماده32ـ طول الكترودهای افقی تسمه‌ای یا سیم گرد، در چهار وضعیت تك رشته‌ای ( ـ ) ، و دو رشته عمود برهم ( ?  )، سه رشته با زاویه 120 درجه نسبت به یكدیگر ( Y ستاره)و چهار رشته عمود بر هم (صلیبی + ) مطابق جدول شماره (1) برای دو نوع خاك رس و خاك آهكدار مشخص شده است.

ماده33ـ سیم اتصال به زمین متصل به الكترود تسمه‌ای باید نمره 50 از جنس مس باشد.

فصل پنجم ـ مقاومت ویژه خاك و محل نصب الكترودها
ماده34ـ مقاومت یك الكترود اتصال به زمین به مقاومت ویژه الكتریكی خاكی كه الكترود در آن نصب شده است، بستگی دارد. به همین جهت، این عامل می‌تواند به منظور تصمیم‌گیری در انتخاب سیستمهای حفاظتی مهم باشد.
ماده35ـ مقاومت ویژه خاك به میزان رطوبت خاك و تركیبات شیمیایی و نمكهای محلول موجود در خاك و اندازه و توزیع دانه‌ها و نزدیكی آنها به یكدیگر بستگی دارد.
مقاومت ویژه بعضی از انواع خاك برحسب اهم ـ متر در جدول شماره2 آمده است.


ماده36ـ محل نصب الكترود بر حسب انواع خاك به ترتیب ذیل انتخاب می‌شود:
الف) زمین باتلاقی مرطوب؛
ب) خاك رس، خاك گلدانی، زمین قابل كشت، خاك گلدانی مخلوط با كمی شن؛
ج) خاك رس و خاك گلدانی مخلوط با درصدی از شن، سنگ و سنگریزه؛
د) شن خیس و مرطوب و زغال سنگ؛
ماده37ـ در صورت امكان نباید از شن خشك، سنگریزه، سنگ آهك، سنگ مرمر سیاه، گرانیت و زمین خیلی سنگی یا محلهایی كه در آن صخره‌های خیلی نزدیك به سطح زمین وجود دارد، استفاده كرد.
ماده38ـ محل نصب الكترودها باید به گونه‌ای انتخاب شود كه زهكشی آن كم باشد.
برای پایین بردن رطوبت  در زمینهایی كه سطح آب آنها بالاست، در قسمت انتهایی زمین كانالی حفری می‌شود كه رطوبت اضافی آن را می‌گیرد تا زمین قابل استفاده باشد. بنابراین برای احداث سیستم اتصال به زمین در این گونه زمینها باید توجه شود كه اگر سطح آب خیلی بالا باشد (به طوری كه اطراف الكترود پر آب شود)، باعث اكسیده شدن و از بین رفتن الكترود خواهدشد. از سوی دیگر، در صورت پایین بودن بیش از حد رطوبت، خاك اطراف الكترود خشك شده، مقاومت الكتریكی آن بالا رفته و در نتیجه جریان اتصالی را به راحتی به زمین انتقال نمی‌دهد. بنابراین برای تنظیم رطوبت خاك، عمق كانال زهكشی باید مناسب باشد.
ماده39ـ از محلهایی كه رطوبت آن ناشی از عبور جریان آب است (مانند بستر رودخانه‌ها)، باید اجتناب شود. زیرا در چنین شرایطی ممكن است نمكهای سودمند كاملاً شسته شوند.
ماده40ـ استفاده از لوله پلاستیكی یا فلزی برای آب دهی چاه ارت بلامانع است. به ویژه اگر همراه با بی‌كربنات دو سود باشد. (در فصل خشك).
ماده41ـ در محلهای ساختمانی یا مكانهایی كه عملیات كندن و خاكبرداری و خاكریزی و انجام شده، با توجه به امكان تغییر شرایط محلی، الكترودها باید در عمق بیشتر دفن شوند.
ماده42ـ محل نصب الكترودها باید به گونه‌ای انتخاب شود كه كود و سایر و مواد دیگر به آن تراوش نكند.
ماده43ـ در مناطقی كه مقاومت ویژه خاك زیاد است، می‌توان خاك محل چاه و اطراف الكترود را با خاك آماده‌سازی شده جایگزین كرد.
ماده44ـ در مناطق شمال كشور مانند گیلان و مازندران كه رطوبت دایمی در سطح زمین وجود دارد، بهتر است از الكترودهای میله‌ای استفاده شود.
ماده45ـ در مناطق خشك كویری و نیز در مناطقی كه خاك زمین آنها دج (سفت) است، استفاده از الكترودهای افقی پیشنهاد می‌شود.
ماده46ـ در زمینهای آبرفتی (زمینهایی كه در مسیر رودخانه‌ها واقع شده‌اند و مواد كانی آنها شسته شده است) باید از الكترودهای افقی استفاده شود و خاك اطراف الكترود تعویض (آماده‌سازی) شود.
ماده47ـ الكترودهای صفحه‌ای تنها در مناطقی نصب می‌شوند كه رطوبت كافی دراعماق زمین وجود داشته باشد.
ماده48- آماده سازی خاك فقط برای تأسیسات الكتریكی موقت می‌تواند اقتصادی ترین راه باشد و برای تأسیسات با طول عمر بیشتر شاید بهتر باشد خاك اطراف الكترودها با مواد ذیل كه مقاومت ویژه پایین تری دارند، تعویض شود:
الف) بنتونیت: ماده جاذب رطوبت است.
ب) بتون: مخلوطی از شن و ماسه و سیمان و آب است.
ج) بتون هادی كه در آن به جای شن معمولی از دانه های زغالی استفاده شده است.
ماده49ـ در صورت استفاده بیش از یك الكترود (صفحه ای یا میله ای) حداقل فاصله دو الكترود باید برابر با عمق دفن آنها باشد.
ماده50 ـ در مواردی كه كارگاه در مناطق مرطوب قرار گرفته باشد، كلیه تجهیزات باید بادوام بوده و به طور مرتب بازرسی شوند و نسبت به زمین كردن آنها و مدارهای حفاظتی توجه خاص به عمل آید.


فصل ششم ـ الكترودهای متفرقه
ماده51 ـ ترمینال اصلی سیستم اتصال زمین باید قابل دسترسی باشد تا بتوان در صورت لزوم تأسیسات را از سیستم اتصال به زمین جدا كرده و اندازه گیریهای مربوط به‌اتصال به زمین را به راحتی انجام داد.
ماده52 ـ الكترودهای متفرقه، اجزای هادی تأسیسات و تجهیزاتی از جنس مس، آهن، فولاد و غیره هستند كه در ساختمانها و تأسیسات مربوط به آن برای مصارف ویژه به كارگرفته می شوند و درهمبندی برای پایین آوردن مقاومت كل مورد استفاده قرار می‌گیرند.
ماده53 ـ غلافهای فلزی و زره كابلها را كه معمولاً به منظور ایجاد مسیری برای هدایت جریان اتصالی به نقطه خنثای منبع در محل ترانسفورماتور مورد استفاده قرار می‌گیرد، می توان به عنوان الكترود متفرقه محسوب كرد، به شرطی كه حداقل به‌طور300 متر در زیر خاك مدفون باشد.
ماده54 ـ سازه های قسمتهای فلزی كه در پی‌های بتونی ساختمان قرار گرفته‌اند، می توانند به عنوان یك الكترود اتصال به زمین موثر و آماده به حساب آیند. سطح كل الكترودی كه توسط اجزای فلزی در پی ساختمانهای بزرگ ایجاد می‌شود، می‌تواند مقاومت الكتریكی كمتری را نسبت به زمین البته در مقایسه با روشهای دیگر ایجاد كند.
مقاومت اجزای فولادی مستقر در حجم بتون یا میلگردهای به كار رفته در بتون نسبت به زمین برحسب نوع خاك و میزان رطوبت آن و شكل پی متفاوت خواهد بود. بتون جاذب رطوبت است، به ویژه در مناطق غیرخشك، هنگام قرار گرفتن در درون خاك، مقاومت ویژه ای در حدود 30تا90 اهم متر دارد كه كمتر از بعضی از انواع خاك است.
ماده55 ـ مقاومت الكتریكی قسمتهای فلزی كه به عنوان الكترود مورد استفاده قرار می‌گیرند، باید نسبت به زمین، اندازه گیری و در فواصل زمانی منظم مقدار آن كنترل شود.
ماده56 ـ باید از برقراری اتصال الكتریكی بین كلیه اجزای فلزی كه جزء الكترود اتصال به زمین محسوب می‌شوند، اطمینان حاصل شود.
ماده57- برای اتصال الكتریكی بین اجزای فلزی به كاررفته در حجم بتون یا در زیر سطح زمین مانند میلگردهای بتون، بهترین روش جوشكاری در بالای سطح زمین است.
ماده58- در مورد پیچهای مهار (انكربولت) این كار معمولاً از طریق دو زدن هر محل اتصال سازه‌ای به كمك یك هادی همبندی انجام می‌شود. این امر به ویژه در مورد سطوحی كه ممكن است قبل از نصب، رنگ بخورند، صورت می‌گیرد.
ماده59- الكترود چنبره‌ای:
نوعی الكترود است كه در بعضی مناطق و برای مصارف پایین شدت جریان می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. در این روش از سیم لختی با نمره50 به صورت چنبره‌ای با شعاع بیرونی40 سانتی متر تعداد5 حلقه (كه در ته چاه اتصال به زمین (ارت) قرار می‌گیرد) استفاده می‌شود.
ماده60- در كارگاههای كوچك نیز ایجاد سیستم اتصال به زمین مناسب با استفاده از الكترودهای صفحه‌ای، میله‌ای و یا تسمه‌ای الزامی است و همبندیها نیز طبق معمول اجرا می‌شود.
ماده61 ـ در كارگاهها و كارخانه‌های بزرگ، نمی‌توان از الكترودهای متفرقه به‌عنوان الكترودهای اصلی سیستم اتصال به زمین استفاده كرد. در این حالت علاوه بر ایجاد سیستمهای اتصال به زمین مطمئن باید الكترودهای متفرقه را نیز با آنها همبندی كرد.
ماده62 ـ برای تأسیسات نمی‌توان از لوله های آبرسانی عمومی، لوله‌های گاز، نفت، هوای فشرده و فاضلاب به عنوان تنها وسیله اتصال به زمین استفاده كرد.
ماده63 ـ سیم نول باید به نحو موثری به زمین وصل شده باشد تا در صورت بروز اتصالی بین سیم فاز و یك سیم اتصال به زمین با مقاومت كم (غیر از اتصال مستقیم فاز و نول) مثلاً از طریق لوله‌كشی آب، ولتاژ سیم نول نسبت به اتصال زمین از مقدار مجاز50 ولت تجازو ننماید. بنابراین مقدار مقاومت سیم نول باید یك اهم یا كمتر باشد. (با اتصال به هادیهای بیگانه).
تبصره:
منظور از مقاومت نول، كل مقاومت سیم نول است كه ممكن است شامل چندین الكترود اتصال به زمین در نزدیكی پست ترانسفورماتور یا ژنراتور و اتصالات زمین كابلهایی با غلاف فلزی، اتصالات زمین خطوط هوایی در ابتدا و انتهای هر خط اصلی و غیره باشد.
ماده64- مقاومت كل سیستم الكترودهای اتصال به زمین (بدون اتصال به نول) باید كمتر از 2اهم باشد.
ماده65ـ مقاومت كل الكترودهای اتصال به زمین تا شعاع 100متری پست برق نباید از 5 اهم تجاوز كند.
ماده66 ـ مقاومت كل الكترودهای اتصال به زمین مدارهای تغذیه كارگاهها و كارخانه‌ها اعم از هوایی یا كابلی (باغلاف فلزی یا غلاف عایق) كه طول آنها200 متر باشد، نباید از 5 اهم تجاوز نماید.
ماده67 ـ چنانچه طول سوله (ساختمان، كارگاه و غیره) یا فاصله سوله‌ها نسبت به‌یكدیگر بیشتر از 200متر باشد، باید میان آنها چاه اتصال به زمین (چاه ارت) احداث شود و مقاومت كل آن نباید از5 اهم تجاوز كند (شكل8)
ماده68 ـ به كارگرفتن الكترودی با حداقل مقاومت 5 اهم در100 متری پست برق برای پوشش دادن منطقه در موارد بحرانی، الزامی است.

 


ماده69 ـ استفاده از الكترودهای زمین در فاصله200 متری پست باعت می‌شود كه در صورت بروز اتصالی بین یك هادی فاز و هادی حفاظتی، ولتاژ هادی حفاظتی و بدنه‌های هادی متصل به آن، به زمین نزدیكتر شده و در نتیجه ولتاژ تماس یا ولتاژ برق گرفتگی نیز كمتر می‌شود. (گستردگی زمین باعث كاهش راكتانس زمین می‌شود، در صورتی كه راكتانس سیم با افزایش طول افزایش می‌یابد).
ماده70ـ در صورتی كه تعداد پست برق دو یا بیشتر باشد، اگر پستها در حوزه همدیگر قرار گرفته باشند، مجموع مقاومت الكترودهای حفاظتی 2اهم برای هر دو پست كافی است. اما اگر حوزه پستها جدا باشد، یعنی پستها نسبت به همدیگر در فاصله دورتر قرار گرفته باشند، در آن صورت باید مقاومت الكترودهای زمین هر پست به تنهایی2 اهم باشد و سپس با سیم رابط مناسبی به همدیگر اتصال داده شوند.